Grup sohbetiyle taklit etmeye çalışıp durduğumuz uygulamayı geliştirdik

Arkadaşlarımla meydan okumalar yapmak istiyordum. Kişisel gelişim kitabı okuyup uygulama türünden değil. Sadece sıradan hali. Biri “bu ay hep birlikte koşalım” der, herkes kabul eder ve sonra kimin bunu gerçekten kastettiğini görürsün.

Bu meydan okumaları bir grup sohbeti üzerinden yürütmeyi denedik. Hiç tutmadı. İlk birkaç gün harikaydı, sonra işaretlemeler azaldı, sonra biri sessizleşti ve geri kalanımız bunu izin olarak gördü. Kimse herkesi dürten kişi olmak istemedi, bu yüzden kimse bir şey demedi ve her şey bittiğini söyleyen tek bir mesaj bile olmadan dağılıp gitti. Bunu hiç denediysen, hangi sessizlikten bahsettiğimi tam olarak biliyorsun.

Denediğimiz alışkanlık takip uygulamaları da bunu çözmedi. Hepsi kendine özel bir seri sayacına bakan tek bir kişi için tasarlanmıştı. Ortada kaybedilecek bir şey yoktu, çünkü başka kimse benim yapıp yapmadığımı göremiyordu. Gizlice bozabileceğin bir seri sorumluluk değildir. Sonunda uygulamayı silecek kadar kötü hissettiren bir sayıdan ibarettir.

Ben de eksik parçayı geliştirdim: herkesin işaretlemesinin herkes tarafından görüldüğü ve gerçekten kimin düzenli olduğuna göre sıralanan ortak bir meydan okuma. Kimseyi utandırmak için değil. Sadece bir günü atlamak, seni tanıyan insanların görebileceği bir şey olsun diye.

Değişim beklediğimden daha yavaş ve daha sakin oldu, ve asıl mesele de buydu.

Kimse bir anda dönüşmedi. Olan şuydu: hepimiz yıllardır yapmayı düşündüğümüz şeyleri sessizce yapmaya başladık ve normalde bırakacağımız noktayı geçtikten sonra da devam ettik. İrade sayesinde değil, ki hiçbirimizin iradesi öncekinden fazla değildi, bırakmanın bedeli değiştiği için. Bırakmak artık kişisel bir karar değildi. Arkadaşlarım da alışkanlık kazanmaya başladı ve hiçbirimiz işin oturduğu günü gösteremezdik.

Uygulamanın bütün tezi bu ve bu yüzden temel birim birey değil, grup. Daily Pact, için geliştirildiği arkadaş grubunun çok ötesine geçti ve insanların onu nasıl kullandığında aynı örüntü tekrar tekrar karşımıza çıkıyor: ayakta kalan gruplar disiplinli olanlar değil, birinin fark ettiği gruplar.